Elf stappen, in volgorde, elke keer.

Wij publiceren dit voor vier verschillende lezers. Bent u cliënt, dan leest u wat wij zullen vragen en waarom. Bent u beoordelaar bij een platform, dan leest u wat er achter een melding zit die van ons domein binnenkomt. Bent u gemelde partij, dan leest u wat er is gecontroleerd voordat er aan uw video werd geraakt. Bent u niets daarvan, dan is dit eenvoudigweg hoe het werk wordt gedaan.

De stappen lopen in volgorde. Een zaak die er één niet doorstaat, gaat niet door naar de volgende, hoe sympathiek die ook is.

01 — Identiteit

Wie de rechten houdt. Geen kanaalnaam, geen merk, geen weergavenaam: de persoon of rechtspersoon die ze werkelijk houdt. Is de rechthebbende een onderneming, dan werken wij vanuit de rechtspersoon.

Strandt wanneer degene die contact met ons opneemt niet duidelijk kan zeggen wie de rechthebbende is.

02 — Bevoegdheid

Of degene die ons opdracht geeft de rechthebbende is, of bevoegd is om namens de rechthebbende op te treden. Dijkrecht treedt op als gemachtigd vertegenwoordiger; wij noemen onszelf nooit de auteursrechthebbende, tenzij wij de rechten zelf houden.

Een formulier invullen vestigt geen machtiging. Waar iemand voor een andere partij optreedt — een manager, een label, een bureau, een collega — moet de grondslag zijn vastgelegd.

Strandt wanneer bevoegdheid wordt gesteld maar niet kan worden aangetoond.

03 — Rechten

Welke exclusieve rechten worden gehouden, op welke grond, en hoe ver ze reiken. Zelf gemaakt, gemaakt door een werknemer, in opdracht gemaakt met een overdracht, overgedragen, of gehouden onder een exclusieve licentie — dat zijn verschillende posities en ze dragen verschillende aanspraken.

Strandt wanneer de aanspraak ruimer is dan de rechten. Hier stranden de meeste zwakke zaken: werk in opdracht, samenwerkingen, gelicentieerde muziek en stockbeelden behoren vaak toe aan iemand anders dan degene die ze meldt.

04 — Het werk

Het auteursrechtelijk beschermde materiaal zelf, aangewezen op werkniveau: wat het is, waar het is gepubliceerd, wanneer, en welk bewijs dat vaststelt. Eén zaak dekt één werk.

Strandt wanneer het werk niet is vast te leggen, of de eerste publicatie niet kan worden aangetoond.

05 — Gemeld gebruik

Elke gemelde URL, gekoppeld aan een specifiek werk en op zichzelf beoordeeld. Wat is overgenomen, hoeveel, en waar het in het gemelde materiaal zit. Het koppelen van tijdcodes tussen het origineel en de kopie is het nuttigste dat een melder kan aanleveren.

Strandt wanneer een URL niet aan een aangewezen werk kan worden gekoppeld. Wij melden geen kanalen; wij melden aangewezen materiaal.

06 — Context en uitzonderingen

Of het gebruik onder een uitzondering kan vallen — kritiek, commentaar, recensie, citaat, parodie — of onder een licentie, of onder een toestemming die is vergeten. Het Europese recht noemt er verschillende uitdrukkelijk als gebruik dat handhaving niet mag meenemen.

Wij zijn geen rechter en beslissen deze vragen niet. Wij beslissen of een aanspraak verdedigbaar genoeg is om onze naam eraan te verbinden.

Strandt wanneer een redelijk denkend mens kan betogen dat het gebruik geoorloofd is en de melder daar geen antwoord op heeft.

07 — Bewijs

Wat de aanspraak werkelijk draagt, getoetst aan onze bewijsstandaard. Niet alles wat als bewijs voelt, is bewijs: een schermafbeelding toont een stand van zaken, maar stelt geen rechthebbendschap vast.

Met het bewijs voor ons leggen wij ook een risicoclassificatie van de zaak vast: hoe sterk de aanspraak is, hoe waarschijnlijk het is dat die wordt betwist, en de redenering daarachter. Die bepaalt hoe nauwkeurig de zaak wordt onderzocht voordat er iets wordt ingediend. Zij classificeert de aanspraak, nooit een persoon, en beslist op zichzelf niet of een melding wordt ingediend.

Strandt wanneer het dossier niet overeind zou blijven bij lezing door iemand die er niet welwillend tegenover staat.

08 — Machtiging tot indiening

De cliënt ziet wat wij hebben gevonden, wat de zaak omvat en wat die kost, en machtigt vervolgens een specifieke indiening. Dit is een aparte, uitdrukkelijke stap.

Ons een kwestie sturen is een verzoek om beoordeling. Het machtigt geen melding en verplicht u tot niets. De verklaringen die een melding vereist — waaronder de verklaring op straffe van meineed — worden hier afgelegd, op feiten die wij hebben geverifieerd, en nooit vooraf ondertekend bij de aanmelding.

Strandt wanneer de cliënt, na onze beoordeling te hebben gezien, besluit niet door te gaan. Dat is een legitieme uitkomst, geen mislukking.

09 — Voorbereiding van de melding

De melding wordt opgesteld en gecontroleerd op feitelijke consistentie met het dossier erachter. Elk onderdeel dat het platform vereist, wordt juist ingevuld: het werk, het gemelde materiaal, de contactgegevens, de verklaringen, de handtekening.

De route hangt af van het platform. De meeste grote platforms voeren een auteursrechtprocedure die op het Amerikaanse kader is gebouwd; een dienst die in de EU wordt aangeboden, is u daarnaast de procedure uit de Digital Services Act verschuldigd.

Strandt wanneer de melding en het dossier niet overeenkomen. Gebeurt dat, dan is het dossier fout en niet de melding, en gaan wij terug.

10 — Opvolging bij het platform

Wij dienen in en volgen daarna de zaak. Verzoeken om nadere informatie worden beantwoord. Een tegenmelding leggen wij u snel en eerlijk uit, ook wanneer het eerlijke antwoord is dat de inhoud terugkomt.

De doorlooptijd van de beoordeling en de beslissing liggen bij het platform. Wij hebben op geen van beide invloed en voorspellen ze niet voor u.

11 — Vastlegging van het dossier

Wat er is gesteld, wat er is gecontroleerd, wat er is ingediend, wat er is gebeurd, en wanneer. U krijgt de uitkomst op schrift.

De vastlegging is ook wat eerlijke rapportage later mogelijk maakt. Zodra wij genoeg afgeronde zaken hebben om cijfers betekenis te geven, publiceren wij die op onze transparantiepagina met steekproefomvang, periode en methode — inclusief de zaken die wij hebben verloren.

Wat de standaard ons kost

De standaard kost ons zaken. Een proces met negen weigerpunten wijst werk af dat een minder zorgvuldige afzender zou indienen en factureren. Dat is de afweging: een schone indieningsgeschiedenis is het waardevolste bezit dat een handhavingsbureau heeft, en die wordt één onzorgvuldige melding tegelijk uitgegeven.

Een losse zaak die de verificatie niet doorstaat, brengen wij niet in rekening.